خدایا! کفر نمی گویم،پریشانم،چه می خواهی تو از جانم؟!مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی...خداوندا! تو مسئولی.خداوندا!تو میدونی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است!!چه رنجی میکشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار است.

           دکتر علی شریعتی که دوست خوبم خانم عطیه شفاهی فرستاده.